Radłowskie poezje

                 Kościół Jana

Siedzisz zatroskany w starym tympanonie

Twój kościół warowny dotknęła historia

piołunem kurzu

w starych ołtarzach dusza mieszka

brzęczą srebrniki Jana Grota

Niepamięć chętnie skrywa

posępne milczenie

kanoników krakowskich pobożnych biskupów

dziesięciny chłopskie

i czternaście karczem

więcej niźli świętych w radłowskich figurach

Wiarę podpierasz w kazimierzowskich murach

i pokutne ślady

                       Helena Urbanik – radłowianka

 

Fot. Zbigniew Marcinkowski, 2016

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.